Η προσβασιμότητα ιστοσελίδας έπαψε να είναι ζήτημα καλής διάθεσης. Από τις 28 Ιουνίου 2025 αποτελεί νομική υποχρέωση για μεγάλο κομμάτι της αγοράς, με βάση τον Ν. 4994/2022 που ενσωμάτωσε στο ελληνικό δίκαιο την ευρωπαϊκή Οδηγία 2019/882, τον λεγόμενο European Accessibility Act.
Το πρόβλημα είναι ότι γύρω από αυτόν τον νόμο κυκλοφορεί πολλή σύγχυση. Άλλοι λένε ότι αφορά τα πάντα, άλλοι ότι δεν αφορά κανέναν, και κάπου στη μέση οι επιχειρήσεις προσπαθούν να καταλάβουν αν πρέπει να ξοδέψουν χρήματα ή όχι. Ας το ξεκαθαρίσουμε.
Τι σημαίνει προσβασιμότητα ιστοσελίδας
Με απλά λόγια: να μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει το site σου ακόμα κι αν δεν βλέπει καλά, δεν ακούει, δεν μπορεί να κρατήσει ποντίκι ή έχει δυσκολία στη συγκέντρωση. Δεν μιλάμε για μια μικρή μειοψηφία. Στην Ευρώπη υπολογίζονται περίπου 87 εκατομμύρια άνθρωποι με κάποιας μορφής αναπηρία, χωρίς να μετράμε τους ηλικιωμένους χρήστες ή όποιον προσπαθεί να διαβάσει μια οθόνη στον ήλιο με σπασμένο χέρι.
Πρακτικά, η προσβασιμότητα ιστοσελίδας κρίνεται σε τέσσερις άξονες: το περιεχόμενο να γίνεται αντιληπτό, οι λειτουργίες να είναι χειρίσιμες, η πληροφορία κατανοητή και ο κώδικας αρκετά σταθερός ώστε να τον διαβάζουν και οι υποστηρικτικές τεχνολογίες.
Η παρανόηση με το 2030
Θα το έχεις διαβάσει: «όλες οι ιστοσελίδες πρέπει να συμμορφωθούν μέχρι το 2030». Δεν ισχύει έτσι.
Η υποχρέωση αφορά νέα προϊόντα και υπηρεσίες που τίθενται σε κυκλοφορία από τις 28 Ιουνίου 2025 και μετά. Ένα site που ήταν ήδη ενεργό πριν από εκείνη την ημερομηνία δεν καθίσταται αυτομάτως υπόχρεο. Καθίσταται όμως τη στιγμή που θα υποστεί ουσιώδη τροποποίηση ή επανασχεδιασμό.
Εδώ κρύβεται το ενδιαφέρον. Σχεδόν κάθε επιχείρηση αλλάζει theme, προσθέτει νέο module ή ξαναχτίζει το e-shop της μέσα σε μια πενταετία. Την ημέρα που θα το κάνει, μπαίνει στο πεδίο εφαρμογής. Οπότε το ερώτημα δεν είναι αν θα σε αφορήσει, αλλά πότε.
Το 2027 και το 2030 που ακούγονται συχνά είναι κάτι άλλο: το πρώτο αφορά συμβάσεις υπηρεσιών που είχαν συναφθεί πριν τον Ιούνιο του 2025, το δεύτερο τη λήξη της μεταβατικής περιόδου για όσα ήταν ήδη νόμιμα σε χρήση.
Ποιους αφορά και ποιοι μένουν εκτός
Ο νόμος στοχεύει σε συγκεκριμένες κατηγορίες υπηρεσιών προς καταναλωτές:
- Ηλεκτρονικό εμπόριο, ολόκληρη η διαδρομή, από την αναζήτηση προϊόντος μέχρι την πληρωμή
- Τραπεζικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες
- Υπηρεσίες μεταφορών, κρατήσεις και ηλεκτρονικά εισιτήρια
- Υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και οι εφαρμογές τους
- Οπτικοακουστικές υπηρεσίες και ηλεκτρονικά βιβλία
Υπάρχει εξαίρεση για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις: κάτω από δέκα εργαζόμενους και ετήσιο τζίρο ή ισολογισμό έως δύο εκατομμύρια ευρώ. Προσοχή σε δύο λεπτομέρειες. Ισχύει μόνο για υπηρεσίες, όχι για προϊόντα. Και παύει αυτόματα μόλις ξεπεράσεις τα όρια, χωρίς περίοδο χάριτος.
Υπάρχει επίσης η δυνατότητα επίκλησης δυσανάλογου βάρους, αν το κόστος συμμόρφωσης είναι πραγματικά υπέρμετρο σε σχέση με το όφελος. Δεν είναι όμως ελεύθερη έξοδος: θέλει τεκμηρίωση, αφορά συγκεκριμένες απαιτήσεις και επανεξετάζεται περιοδικά.
Με τι μετριέται η συμμόρφωση
Το τεχνικό πρότυπο είναι το EN 301 549. Η έκδοση που ισχύει σήμερα ενσωματώνει πλήρως τις οδηγίες WCAG 2.1 σε επίπεδο AA. Μέσα στο 2026 αναμένεται νεότερη έκδοση που θα υιοθετεί τις WCAG 2.2, με πρόσθετα κριτήρια για τον δείκτη εστίασης, τη σύνδεση χρήστη χωρίς απομνημόνευση κωδικών, τις κινήσεις drag and drop και την αποφυγή επαναλαμβανόμενης καταχώρησης στοιχείων.
Οι WCAG 2.2 είναι συμβατές προς τα πίσω. Αν χτίσεις σήμερα με βάση αυτές, δεν έρχεσαι σε σύγκρουση με το ισχύον πλαίσιο και είσαι έτοιμος για το επόμενο.
Τι πρέπει να πληρεί το site σου;
Εδώ τα πράγματα γίνονται συγκεκριμένα. Τα σημεία που κόβουν τα περισσότερα ελληνικά sites είναι λίγα και επαναλαμβανόμενα:
- Αντίθεση και μέγεθος κειμένου: Γκρι γράμματα σε ανοιχτό γκρι φόντο επειδή «είναι πιο κομψό». Είναι το πιο συχνό εύρημα σε κάθε έλεγχο.
- Πλοήγηση με πληκτρολόγιο: Δοκίμασέ το τώρα: πάτα Tab επανειλημμένα στην αρχική σου. Αν δεν βλέπεις πού βρίσκεσαι κάθε στιγμή, ή αν κάπου κολλάς και δεν βγαίνεις, έχεις θέμα. Ειδικά τα popup και τα μενού είναι κλασικές παγίδες.
- Εικόνες χωρίς περιγραφή: Κάθε εικόνα με πληροφοριακό ρόλο χρειάζεται alt κείμενο που λέει τι δείχνει. Οι διακοσμητικές θέλουν κενό alt, ώστε ο αναγνώστης οθόνης να τις προσπερνά.
- Φόρμες που δεν εξηγούν: Πεδία χωρίς ετικέτα, μηνύματα λάθους μόνο με κόκκινο χρώμα, captcha που απαιτεί όραση. Στο checkout ενός e-shop, αυτά δεν είναι απλώς παράβαση, είναι χαμένη παραγγελία.
- Δομή επικεφαλίδων: Οι H1, H2, H3 δεν είναι στιλιστική επιλογή. Είναι ο χάρτης με τον οποίο κάποιος πλοηγείται στη σελίδα χωρίς να τη βλέπει.
- Βίντεο χωρίς υπότιτλους: Απαραίτητοι, και όχι μόνο για λόγους νόμου. Η μεγάλη πλειοψηφία των χρηστών παρακολουθεί βίντεο στο κινητό με τον ήχο κλειστό.
Μια σημείωση για τα widget προσβασιμότητας, αυτά τα εικονίδια που ανοίγουν πάνελ με ρυθμίσεις. Δεν αποτελούν συμμόρφωση. Καλύπτουν επιφανειακά κάποιες ρυθμίσεις εμφάνισης, αλλά δεν διορθώνουν έναν κακό κώδικα από κάτω. Σε αρκετές ευρωπαϊκές υποθέσεις έχουν λειτουργήσει περισσότερο ως απόδειξη ότι το πρόβλημα ήταν γνωστό.
Τα δύο που ξεχνούν σχεδόν όλοι
Πέρα από τον κώδικα, ο νόμος ζητά δύο πράγματα που δεν φαίνονται στα εργαλεία ελέγχου.
Πρώτον, δήλωση προσβασιμότητας: μια δημοσιευμένη σελίδα με τα στοιχεία του παρόχου, περιγραφή των χαρακτηριστικών προσβασιμότητας, όσα σημεία δεν καλύπτονται και τον λόγο, και τρόπο επικοινωνίας.
Δεύτερον, τουλάχιστον ένα προσβάσιμο κανάλι υποστήριξης, όπου ο χρήστης μπορεί να ρωτήσει ή να αναφέρει πρόβλημα. Ένα τηλέφωνο και ένα email που απαντά αρκούν συνήθως, αρκεί να είναι εμφανή.
Τι δείχνει η Ευρώπη
Στην Ελλάδα η αρμοδιότητα ανήκει κυρίως στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με συμπληρωματικό ρόλο για τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, ενώ ΕΣΑμεΑ και Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας λειτουργούν συμβουλευτικά. Η πρακτική διαδικασία ελέγχου δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί πλήρως, οπότε είναι λογικό να αναμένεται αρχικά μια πιο επιεικής προσέγγιση. Οι διατάξεις για τις διοικητικές κυρώσεις πάντως ισχύουν ήδη.
Στην υπόλοιπη Ευρώπη το τοπίο κινείται γρηγορότερα. Στη Γαλλία κατατέθηκαν οι πρώτες αγωγές τον Νοέμβριο του 2025 εναντίον μεγάλων αλυσίδων λιανικής. Τον Ιούνιο του 2026 το δικαστήριο υποχρέωσε την Carrefour France να καταστήσει προσβάσιμα το ηλεκτρονικό της κατάστημα και την εφαρμογή της μέσα σε έξι μήνες, με χρηματική ποινή για κάθε ημέρα καθυστέρησης. Η σουηδική εποπτική αρχή έχει ήδη δεχθεί πάνω από εκατό καταγγελίες καταναλωτών. Στη Γερμανία, δικηγορικά γραφεία στέλνουν εξώδικα σε e-shops με βάση τον αθέμιτο ανταγωνισμό.
Τα ανώτατα πρόστιμα διαφέρουν ανά κράτος και φτάνουν τις 100.000 ευρώ στη Γερμανία, τις 600.000 στην Ισπανία και περίπου τις 900.000 στη Σουηδία. Αν πουλάς σε περισσότερες από μία χώρες, ελέγχεσαι από καθεμία ξεχωριστά.
Τα 3 σημαντικά οφέλη
- Λιγότερες χαμένες πωλήσεις: Μειώνεις τα εμπόδια που κάνουν τους χρήστες να εγκαταλείπουν μια αγορά ή μια φόρμα.
- Καλύτερη δομή για SEO & AI: Οι σωστές επικεφαλίδες, τα alt texts και ο καθαρός κώδικας βοηθούν τις μηχανές αναζήτησης και τα συστήματα AI να κατανοήσουν το περιεχόμενό σου.
- Ανώτερο User Experience: Διευκολύνεις τη γρήγορη πλοήγηση και την ολοκλήρωση αγορών για όλους τους χρήστες.
Θες να δεις πού στέκεται το site σου;
Μπορούμε να το ελέγξουμε πρακτικά και να σου πούμε τι εμπίπτει στον νόμο, τι διορθώνεται άμεσα και τι θέλει παρέμβαση στον κώδικα, χωρίς υπερβολές.
Επικοινώνησε μαζί μας και πες μας το site σου.
Συχνές ερωτήσεις
Κάθε νέα ιστοσελίδα πρέπει να συμμορφώνεται;
Όχι. Ο νόμος αφορά συγκεκριμένες υπηρεσίες προς καταναλωτές: ηλεκτρονικό εμπόριο, τράπεζες, μεταφορές και κρατήσεις, τηλεπικοινωνίες, ηλεκτρονικά βιβλία, οπτικοακουστικές υπηρεσίες. Ένα εταιρικό site παρουσίασης με portfolio και φόρμα επικοινωνίας δεν εμπίπτει. Ένα e-shop εμπίπτει, σε ολόκληρη τη διαδρομή μέχρι την ολοκλήρωση της παραγγελίας.
Έχω μικρό e-shop. Με αφορά;
Αν απασχολείς λιγότερους από δέκα εργαζόμενους και ο τζίρος ή ο ισολογισμός σου δεν ξεπερνά τα δύο εκατομμύρια ευρώ, υπάρχει εξαίρεση για τις υπηρεσίες. Ισχύουν και τα δύο κριτήρια μαζί, όχι το ένα από τα δύο. Και παύει τη στιγμή που θα τα ξεπεράσεις, χωρίς μεταβατικό διάστημα.
Το site μου είναι online εδώ και χρόνια. Πρέπει να το αλλάξω;
Όχι αυτόματα. Η υποχρέωση ενεργοποιείται όταν γίνει ουσιώδης τροποποίηση ή επανασχεδιασμός. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι το επόμενο redesign είναι και η στιγμή που μπαίνεις στο πεδίο εφαρμογής.
Τι θεωρείται «ουσιώδης τροποποίηση»;
Δεν έχει οριστεί με ακρίβεια και είναι από τα σημεία που ο κλάδος έχει ζητήσει διευκρίνιση από τα αρμόδια υπουργεία. Μια αλλαγή κειμένου ή μια νέα φωτογραφία προφανώς δεν μετράει. Αλλαγή theme, ανακατασκευή του checkout ή προσθήκη νέας λειτουργικότητας κινούνται σαφώς προς την άλλη κατεύθυνση.
Αρκεί ένα plugin ή widget προσβασιμότητας;
Όχι. Αυτά τα εργαλεία προσφέρουν ρυθμίσεις εμφάνισης πάνω από τη σελίδα, αλλά δεν διορθώνουν τη δομή από κάτω. Σε αρκετές ευρωπαϊκές υποθέσεις η παρουσία τους λειτούργησε μάλλον εις βάρος της επιχείρησης, ως ένδειξη ότι το ζήτημα ήταν ήδη γνωστό.
Πώς ελέγχω μόνος μου αν έχω θέμα;
Ξεκίνα με τρεις δοκιμές. Πλοηγήσου σε ολόκληρη τη διαδικασία αγοράς μόνο με το πλήκτρο Tab. Πέρασε δύο τρεις βασικές σελίδες από ένα δωρεάν εργαλείο ελέγχου. Και δες αν υπάρχουν alt κείμενα στις εικόνες προϊόντων. Τα αυτόματα εργαλεία εντοπίζουν περίπου το ένα τρίτο των προβλημάτων, οπότε η χειροκίνητη δοκιμή δεν αντικαθίσταται.
Ποιο πρότυπο ισχύει τελικά;
Το EN 301 549, που σήμερα ενσωματώνει τις WCAG 2.1 σε επίπεδο AA. Μέσα στο 2026 αναμένεται νεότερη έκδοση με τις WCAG 2.2. Επειδή είναι συμβατές προς τα πίσω, αν χτίσεις τώρα με βάση τις 2.2 δεν χρειάζεται να ξαναγυρίσεις στο θέμα.
Ποιος κάνει τον έλεγχο στην Ελλάδα;
Η αρμοδιότητα ανήκει κυρίως στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με συμπληρωματικό ρόλο για τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή. Η διαδικασία ελέγχου δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, ενώ καταγγελίες χρηστών μπορούν να φτάσουν και μέσω φορέων όπως ο Συνήγορος του Καταναλωτή ή η ΕΣΑμεΑ.
